Veel kleine horecazaken vragen zich af of een vetafscheider verplicht is en zo ja, onder welke voorwaarden. De verplichting hangt samen met het lozen van vet- en oliehoudend afvalwater op het riool. Wanneer afvalwater vetten bevat die kunnen bezinken of stollen, is doorgaans een voorziening nodig om dat te scheiden voordat het in de riolering komt.
Wat bepaalt de verplichting?
Regels rond vetafscheiding komen voort uit milieuregels en lokale eisen. Dat betekent dat de algemene verplichting vaak nationaal is, maar dat specifieke eisen kunnen verschillen per gemeente of per locatie. Voor kleine horeca is het relevant dat de verplichting niet direct gekoppeld is aan het aantal couverts, maar aan het soort activiteiten en het type afvalwater dat wordt geloosd.
"De verplichting zit zelden in het aantal couverts, maar in wat er wordt bereid en geloosd."
Welke informatie wordt meestal gevraagd?
De praktijk leert dat veel ondernemers pas gaan zoeken naar informatie wanneer er vragen ontstaan tijdens een vergunningstraject, een controle of bij het openen van een nieuwe locatie. In die situaties is het nuttig om te weten welke informatie een toezichthouder of gemeente doorgaans vraagt. Dat gaat onder meer om type vetafscheider, capaciteit, locatie, onderhoudsfrequentie en logboek of onderhoudsrapportage.
Praktische aandachtspunten
Deze gids biedt een praktisch overzicht van vragen die helpen om de situatie te beoordelen. Voorbeelden van zulke vragen: Is het afvalwater afkomstig van spoel- en bereidingsactiviteiten met vetten? Is er een vetafscheider aanwezig, en zo ja, welke capaciteit heeft die? Wordt er periodiek geleegd en is dat vastgelegd? Is de vetafscheider toegankelijk voor inspectie?
Bij kleine keukens speelt vaak de plaatsing: onderbouw, in de vloer of bovengronds. Dat heeft geen directe invloed op de verplichting, maar wel op de manier waarop onderhoud en inspectie plaatsvinden. Als de afscheider moeilijk bereikbaar is, kan dit in de praktijk leiden tot onvoldoende onderhoud, wat weer relevant is bij controles.